Wie,wat, waarom 'Boer in de Wijk'

Wij zijn Joffrey, Rens en Tim en we zijn voor de lol aan een moestuin in de voortuin begonnen, graag delen we de opbrengsten van de tuin met de buurt en om ervoor te zorgen dat we komend jaar in onze ''nog te bouwen'' kraam ook een bepaalde hoeveelheid komt te liggen hebben we naast de tuin op Tuinbouwweg 1 nu een 2de tuin tot onze beschikking van 100m2 en mogen we op een stukje weiland ook ons ding gaan doen.

Prei, sla, rode kool en aardbeien groeien uitbundig in de tuin van Joffrey Lagendijk. © Nico Brons



Oogst moestuin Jeruzalem is voor buurt

Joffrey Lagendijk (29) teelt groente in zijn voortuin, één van de weinige in zijn buurt Jeruzalem. De oogst wil hij met de buurt delen.

Maaike Gunsing 01-06-17, 10:02 Laatste update: 10:03 

Drie keer in de week staat Joffrey te wieden en schoffelen in zijn voortuin met vrienden Rens van der Duim en Tim Huisman. Binnenkort zetten de drie een marktkraampje langs het tuinpad. Buurtbewoners kunnen dan groente meenemen en een kleine bijdrage achterlaten om volgend jaar nieuwe stekjes te planten en te zaaien.

Het gaat vooral om de gezelligheid. ,,Het is gewoon een gezellige straat. Mensen zijn makkelijk en er is nooit een probleem onderling." Joffrey woont sinds twee jaar in de buurt Jeruzalem. De Amersfoorter kende er niemand en werkte vooral veel, tot hij begon met de moestuin.

Hij merkt dat de buurt vaak nog een slechte naam heeft. ,,Ik had mijn bedenkingen toen ik hier kwam wonen, maar ik had het helemaal fout."

Joffrey wil met de gemeente in gesprek over uitbreiding. Naast zijn huis is een strook met verwilderde planten. ,,Als we die grond mogen ombouwen tot moestuin geeft dat een mooier straatbeeld."

Opzetters moestuin Tim Huisman, Rens van der Duim en Joffrey Lagendijk Foto: Anouk Spoeltman



Struikelend over de aardbeien die over het looppad hangen en met een klein bordje met in slordige letters ‘Maïs’ erop geschreven, in de weg, probeert een rode kater zijn weg te banen door de voortuin. “Ik zit eraan te denken om hier een bak met rodekool te plaatsen, maar misschien zal deze zo groot groeien dat de bloemkool dan te weinig plek over heeft.” Terwijl hij hapt op een zelf verbouwde aardbei stelt Tim Huisman, een hobbytuinman in hart en nieren, zijn idee voor. “Tim is de enthousiaste van ons drie”, lacht Joffrey Lagendijk en geeft zijn vriend Rens van der Duim een por in zijn zij. Met zijn drieën hebben deze mannen hun voortuin omgetoverd tot de grootste moestuin van Jeruzalem. 

Het is februari 2015 als het uit gaat tussen Joffrey en zijn vriendin. Het idee om een klein kasje in de achtertuin te plaatsen is terug de kast in gezet, maar blijft hier niet lang in staan. Van een kas in de achtertuin groeit het idee uit tot de bekendste moestuin van de volgens Amersfoorters meest verwaarloosde wijk. Samen met zijn vrienden maakte Joffrey een duurzame snoepwinkel van het eerst nog zandige en onvruchtbare grond. “We zijn geen pro’s en klooien maar wat. Plantenkenners zijn we dus niet, maar groene vingers hebben we zeker”, bekent de beheerder van de tuin.

Van aardappelen tot blauwe bessen en bij-aantrekkende bloemen tot bloemen die de insecten juist afschrikken, aan niks ontbreekt het in de moestuin. “We verkloten nog steeds heel veel maar vorig jaar waren we heel erg aan het uitproberen en nu gaat het steeds beter en leren we er steeds weer meer bij”, legt Tim, werkend bij Eurofleur Leusden, uit terwijl hij een zelfgemaakt insectenhotel ophangt.  Grote hoeveelheden van de groente- en fruitsoorten zijn niet te vinden in de tuin. Aan de aankopen in supermarkten stopzetten doen de mannen ook niet. Ze verbouwen de groente in deze tuin alleen voor de lol en niet voor het verkrijgen van levensmiddelen.

“Eigenlijk houden wij niet zo van groente”, zegt Rens eerlijk. “En het was eigenlijk ook niet helemaal onze intentie om te zorgen voor meer duurzaamheid in onze wijk”, voegt Joffrey toe. Naast het lage huis vangt een witte plastic het zonlicht op. De rode kater gaat erop zitten en begint te spelen met een rotte aardbei die hij heeft gevonden. Terwijl Tim het onkruid onder de paar tegels die de tuin nog bezit vandaan haalt begint hij te vertellen. “In de tijd dat we deze tuin hebben opgezet is er toch wel een vleugje duurzaamheid ontstaan hoor.” Hij kijkt Joffrey, waarvan hij weet dat hij hem zal aanvullen, even aan. “Uit een uit de hand gelopen idee is er wel een duurzaam project ontstaan, doordat we eigenlijk gewoon meededen met de groene hype die er tegenwoordig is. Ik vind wel dat meer mensen hieraan mee zouden moeten doen.”

“Hey, Rens jij hebt nog niet veel gezegd hè”, merkt Joffrey op. Rens schrikt op uit zijn staarsessie naar de blauwe bessen en kijkt zijn vriend aan. “Waarom vertel jij niet over je favoriete deel van de tuin?” In het uiterste hoekje van de plantenbak zijn er door de maanden heen wat groene sprietjes uit de aarde tevoorschijn gekomen. “Vroeger was ik knoflookboer. Van knoflook weet ik dus veel af. Dit kon dan ook niet missen in de tuin,” antwoord Rens. Een ex-knoflookboer, een Intratuinmedewerker en een gespecialiseerde in het onderhoud van landgoed, vormen het sterke team dat Jeruzalem haar groene kleur gaf.

 Om de vijf seconden tikt er een regendruppel op een blad van de koolsla. Na de warme dagen was dit precies wat de tuin nodig had. In de verte klinkt het geluid van een bekende. “Hey, hoe gaat het mannen?” roept een buurtbewoonster die even een pauze houdt van de wandeling met haar hond. “Ja, goed!” roepen de mannen terug in koor. Geen dag gaat voorbij zonder dat ze een opmerking over de tuin ontvangen. In deze wijk is iedereen betrokken en groot fan van de overvolle en kleurrijke moestuin. Binnenkort zal er een markt zijn op de stoep van de Tuinbouwweg te Jeruzalem, een ironische, maar toch ook toepasselijke naam. Kraampjes met allerlei groente en fruit, dat iedereen gratis mag meenemen, zullen hun plek krijgen. Wel zal er een donatiepotje staan. Hoeveel hierin zal komen ligt volgens Joffrey aan de goedheid van de mens.

Van ziektes en door insecten weggevreten stukken zijn de groenten en de fruitsoorten nog niet af. De droomtuin dat voor ogen was is er nog niet, wel zijn de vrienden al goed op weg. Ook ideeën zijn er genoeg. “Binnenkort zet ik bordjes neer met de tekst ‘Pluk hier je aardbei’ erop. Zo kan iedereen snoepen van wat wij verbouwen”, vertelt Tim enthousiast. “Ja ja, niet op de zaken vooruitlopen hè”, zegt Joffrey lachend en geeft zijn vriend een stevige schouderklop.

 

Door: Anouk Spoeltman
Eindredactie: Laura Helmus

DestadAmersfoort.nl


"Jeruzalem",Paradijs om te wonen toch?

30-05-2017, 11:51 | Lezersnieuws | Ton van de Weem


Als je zoals ondergetekende nu bijna 4 jaar in het Amersfoortse wijkje Jeruzalem rondloop krijg je een warm gevoel van saamhorigheid op een gezonde manier. Nu de renovatie bijna ten einde is, die best wel wat overlast bezorgde, minder trouwens dan de bewust gecreëerde parkeeroverlast, gaan de bewoners er iets van maken. Niet te geloven dat er een idee was ontstaan om de huizen te slopen. Ja, voor het geld dat de grond waard is nu de industrie verdwenen is. Stinkende verf en geur fabrieken, zeer zwaar vervoer en de bekende sluiproute's.

Maar de bewoners die er al jaren wonen verdienen deze mooie plek. Zelfs de jongere garde die er komen wonen genieten van deze unieke wijk. Niemand loopt in de straatjes elkaar zomaar voorbij, met of zonder hond.

Ook dat mag de gemeente Amersfoort zich realiseren en belonen door een ander parkeerbeleid.

De tuinen worden opgeknapt en dat is eigenlijk de reden van dit stukje.

Initiatief van een bewoner die er helemaal iets fantastisch mee is gaan doen, nl.een biologische tuin voor iedereen, Joffrey, is echt fantastisch. Samen met zijn kameraden Tim en Rens is er een heuse groentetuin gekweekt.

Het plan wordt dat ieder die iets lekkers ziet mag komen en een fooitje in de pot doet voor de plantjes volgend jaar. In een woord grandioos! Wat is en wordt het fijn in Jeruzalem. Ik hoop alleen dat door de teveel uitlaatgassen van zoekende parkeerders deze groente's nog te eten zijn.